Tradycje ezoteryczne dość tajemniczo opowiadają o istnieniu wrodzonej wewnętrznej mocy, która u ogromnej większości ludzi pozostaje w uśpieniu. Ta moc zwana Kundalini – lub twórczą siłą kosmosu mieści się u podstawy kręgosłupa, w miejscu, gdzie kość ogonowa zawija się do przodu.
Czasami w trakcie aktu miłosnego Kundalini spontanicznie budzi się i zaczyna wędrować w górę kręgosłupa, rozpalając swym ogniem kolejne czakramy. Tę wędrówkę odczuwa się w postaci uderzenia gigantyczej fali gorąca. Takie przebudzenia są spontaniczne i krótkotrwałe, po a po zakończonym akcie Kundalini ponownie usypia. Zazwyczaj obudzenie Kundalini wymaga odpowiedniego przygotowania i wykonywania wieloetapowych praktyk. Kundalini nosi w sobie dwa przeciwstawne potencjały destrukcji oraz konstrukcji, mówi się, że zniewala głupców a daje wolność jogom.

Gdy moc tę poruszy człowiek o niskich pobudkach co prawda daje mu ona nadnaturalne zdolności, ale też wzmaga jego pożądania i namiętności. Taka osoba nie potrafi okiełznać swej mocy, stając się jej zdeprawowanym niewolnikiem i w efekcie ginie w ogniu destrukcyjnych namiętności. O tym jakie są skutki negatywnego działania opowiadają popularne ludowe baśnie o Babach Jagach.

Zanim więc przystąpisz do jakichkolwiek praktyk umożliwiających poruszenie tak potężnej mocy zastanów się nad prawdziwymi intencjami swojego działania.

Adept Nauk o Miłości wieloetapowo przygotowuje się do przebudzenia Kundalini. Poruszenie wężowej siły pobudza i oczyszcza wszystkie czakry, po kolei wypalając w nich wszelkie zastoiny oraz złogi. Tym samym odmładza i uzdrawia organizm, witalizując każdą komórkę. Daje to człowiekowi poczucie opanowania ciała oraz umysłu, rozwija siłę ducha i budzi w nim zdolności paranormalne, np. jasnowidzenie, czy lewitację. Stare traktaty mówią, ze dla tego kto obudził w sobie kosmiczną siłę nie ma rzeczy nie możliwych, a każdy cel jest osiągalny.

Comments are closed.