Joga – według źródeł, jest znana człowiekowi od kilku tysiącleci. Legendy i eposy świadczą, że była praktykowana już za czasów pierwotnej cywilizacji. W dosłownym tłumaczeniu z sanskrytu joga oznacza „połączenie”, „związek”. W istocie jest to system filozoficzno-praktyczny, mający na celu ukierunkowanie ludzkiego rozwoju na uświadomienie sobie istoty i budowy Wszechświata. W zasadzie zrozumienie to osiąga się poprzez jedność z praprzyczyną wszystkiego, co istnieje – z Bogiem. U podstaw tego procesu leży harmonijna praca, która odbywa się na wszystkich poziomach człowieka i która uruchamia wszystkie jego ciała, wyższe i niższe. Szczególne znaczenie mają praktyki ukierunkowane na rozwój ciała fizycznego, astralnego i duchowego, ponieważ są one głównymi instrumentami wspomagającymi osiągnięcie przez człowieka połączenia i jedności z Bogiem.

I tak oto okazuje się, że tantra i joga, tworzące razem jogę tantryczną, przekształcają się w jednolita naukę, w której joga ustanawia związek pomiędzy wiedzą i technikami jej osiągnięcia.

Chińscy taoiści kładli szczególny nacisk na przedłużanie życia, Tao miłości było otoczone w tym kraju nimbem tajemnicy, gdyż zapewniało możliwość sięgnięcia po to, co najbardziej pożądane - władzę i moc.

Zaszczytu praktykowania tao miłości dostępowali jedynie najznamienitsi przedstawiciele najwyższych rodów.

W ścisłej tajemnicy przekazywano tę wiedzę cesarzowi, jego małżonkom i metresom. Władca panując nad wytryskiem kumulował w sobie drogocenną moc czyniącą jego ciało silnym, a umysł potężnym. Cesarskie małżonki i metresy nie rzadko przekupywały mistrzów tao, pragnąć poznać sekrety wewnętrznej alchemii, dzięki której ich ciała przez długie lata kwitły jak wonne pąki młodych róż, co wiązało się dla nich cieszeniem się względami swego władcy.

Comments are closed.